Shih tzu to mała rasa psów pochodząca z Tybetu, ceniona za swoje urocze i przyjazne usposobienie. Charakterystyczna dla przedstawicieli tej rasy jest długa, gęsta sierść, która wymaga regularnej pielęgnacji, oraz krępa budowa ciała z krótkimi nogami. Shih tzu są towarzyskie, lojalne i przeważnie dobrze dogadują się zarówno z ludźmi, jak i innymi zwierzętami, co sprawia że są doskonałymi psami do towarzystwa.

Pies wywodzi się z Tybetu.

4,5 – 7,5 kg
23 – 27 cm
Długa, gęsta i prosta.
10 – 18 lat
Częste problemy z oczami, uszami, zębami, układem oddechowym oraz występowaniem alergii pokarmowych i środowiskowych.
Inteligentny, żywy, czujny, przyjazny, ale niezależny.
Umiarkowana
Grupa 9 (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcja 5 (rasy tybetańskie).
4500 – 6500 zł, do nawet 10000 zł (ZKwP).
Shih tzu pochodzą z Tybetu, ale rasa rozwijała się w Chinach. Były psami do towarzystwa na dworach cesarskich. Na Zachód pierwsze shih tzu trafiły w 1912 roku, natomiast do Wielkiej Brytanii w roku 1931. W Polsce pierwszy przedstawiciel tych piesków pojawił się na początku lat 80. XX wieku.
Shih tzu są niewielkimi psami o wzroście 23-27 cm i wadze 3,5-7,5 kg. Głowę mają okrągłą, oczy szeroko rozstawione, nos ciemny i lekko zadarty, a kufę krótką. Grzbiet prosty, lędźwie mocne, a klatkę piersiową szeroką i głęboką. Kończyny mają krótkie, a ogon wysoko osadzony. Długość ich ciała od kłębu do nasady ogona jest większa od wysokości w kłębie. Są mocno owłosione, włos okrywowy mają długi i gęsty, a podszerstek umiarkowanie obfity. Włos na głowie tworzy charakterystyczny efekt chryzantemy. Dopuszczalne są u nich wszystkie kolory, ale najczęściej wysterują odcienie bieli, beżu, brązu i szarości.
Shih tzu charakteryzują się przyjaznym, radosnym i towarzyskim usposobieniem, co czyni je doskonałymi towarzyszami dla rodzin oraz osób starszych. Są niezwykle lojalne wobec swoich właścicieli i często nawiązują silne więzi z członkami rodziny. Mimo swojego małego rozmiaru, są odważne i potrafią być dość uparte. Shih tzu są także czułe i lubią być w centrum uwagi, ciesząc się pieszczotami i bliskością człowieka. Bywają też dość szczekliwe.

Shih tzu są towarzyskie i chętnie współpracują z człowiekiem. Jednak szkolenie może być wyzwaniem ze względu na ich niezależną i czasami upartą naturę. Kluczowym elementem jest więc konsekwencja i cierpliwość. Należy też zwrócić uwagę na odpowiednią socjalizację z ludźmi i innymi psami oraz budowanie pewności siebie, bo wśród shih tzu zdarzają się osobniki lękliwe. Psy te nie potrzebują natomiast bardzo długich spacerów ani intensywnej aktywności fizycznej. Lubią przede wszystkim towarzyszyć swojemu człowiekowi.
Shih tzu najczęściej trafiają do gabinetów weterynaryjnych w związku z problemami z oczami np. zapaleniem spojówek, owrzodzeniem rogówki czy zespołem suchego oka. Zdarza się u nich także wypadnięcie gałki ocznej. U rasy tej często występuje też wada zgryzu oraz predyspozycje do szybkiego odkładania się kamienia nazębnego. Częste sa także infekcje uszu. Kolejnym potencjalnym problemem shih tzu jest syndrom ras brachycefalicznych, charakteryzujący się chrapaniem, dyszeniem, kaszlem, dusznościami i nietolerancją wysiłku fizycznego. W niektórych przypadkach wymagana może być interwencja chirurgiczna. Długość życia shih tzu to 10-18 lat.

Shih tzu potrzebują przede wszystkim codziennego czesania sierści oraz przemywania oczu. Włosy nad oczami mogą natomiast wymagać przycinania lub związywania, żeby zapobiegać podrażnieniom. Regularnego czyszczenia wymagają także zęby i uszy. Zaleca się też kąpiele raz na 3-4 tygodnie, żeby zadbać o czystość i kondycję sierści.
Wśród shih tzu dość często zdarzają się alergie pokarmowe, co wymagać może diagnostyki pod postacią diet eliminacyjnych i następnie odpowiedniego dostosowania sposobu żywienia. Psy tej rasy mają też tendencje do nadwagi, dlatego kluczowe jest kontrolowanie wielkości porcji i unikanie przekarmiania.
Koszty utrzymania shih tzu mogą być znaczne, ze względu profilaktykę zdrowotną i ewentualne leczenie schorzeń, na które rasa jest narażona. Należy być na to przygotowanym.

Wybierając hodowlę należy przede wszystkim zwrócić uwagę na zdrowie psa. W dobrych hodowlach standardową praktyką są badania oczu oraz testy genetyczne na najczęściej występujące u shih tzu choroby genetyczne. Adopcja może być wspaniałą alternatywą, w schroniskach i fundacjach nie brakuje psów w typie rasy. Należy jednak starannie wypytać o historię psa, ze szczególnym uwzględnieniem stanu zdrowia.
Prowadzenie własnej hodowli shih tzu to zadanie wymagające dużej wiedzy, zaangażowania i odpowiedzialności. Szczególnie ważna jest profilaktyka zdrowotna i badania, tak aby dobierać psy zdrowe i wolne od chorób genetycznych. Wymagać to może sporych nakładów czasowych i finansowych. Nie można zapominać też o wymagającej pielęgnacji psów tej rasy.
Shih tzu to wspaniały pies do towarzystwa, lubiący kontakt i współpracę z człowiekiem. Jego szkolenie może być jednak trudne, ze względu na niezależność i uparty charakter, a także zdarzająca się u niektórych osobników lękliwość. Należy więc przyłożyć się do regularnych ćwiczeń, cierpliwego i konsekwentnego wychowywania, a także zadbać o odpowiednią socjalizację psa tej rasy.
Shih tzu to rasa obciążona możliwością występowania licznych schorzeń. Należy więc być na to przygotowanym i nie zapominać o profilaktyce zdrowotnej od najmłodszych lat, a także regularnej pielęgnacji oczu, uszu, i zębów psa.